لیلی‌

بعد تو خاطره یک ریز به من خندیدهبعد از آن فاجعه، پاییز به من خندیدهبعد از آن فاجعه پاییز زمین گیرم کردگفته بودم که غمت.. آه غمت پیرم کرد!لیلی‌ات هرشب و هرروز دلش زارت بودتوی این کافه و آن کافه به دنبالت بودلیلی‌ات مرد شده، مردِ بدم می‌بینی!؟به خودم بعد تو هی ضربه زدم می‌بینی!؟لیلی‌ات مرد شده، اشک به چشمانش نیستحلقه‌اش گم شده انگار به دستانش نیست

یاس سرخ...